Hotel Grand mieści się przy ulicy Piotrkowskiej w zabytkowym gmachu, który początkowo był fabryką tkanin Ludwika Meyera. W 1887 roku został przebudowany i od 1888 roku jest siedzibą Grand Hotelu. Przez ponad 25 lat (od 1912 roku) w budynku hotelu działał kinematograf udostępniony szerokiej publiczności oraz (po II wojnie światowej) teatr “Syrena”, który po trzech latach przeniósł się do Warszawy.
Hotel Grand jest najbardziej znanym i jednym z najlepszych hoteli w mieście.

The Grand Hotel is situated at the Piotrkowska Street in a historical building, which was originally the Ludwig Meyer textile factory. It was reconstructed and since 1888 it has been the premises of Grand Hotel. For over 25 years (since 1912) there has been a publicly accessible cinematograph and (after the IIWW) a theatre “Syrena” which move to Warsaw after three years.
The Grand Hotel is the most famous and one of the best hotels in town.

Pomnik Dekalogu (Mojżesza) stanął w Parku Staromiejskim w 1995 roku. Rzeźba autorstwa G. Zemła przedstawia Mojżesza wznoszącego tablice dekalogu.
Park Staromiejski nazywany jest przez łodzian potocznie “parkiem śledzia” - prawdopodobnie od Targu rybnego, który odbywał się w tym miejscu przed II wojną światową.

The Decalogue (Moses) Monument was erected in the Staromiejski Park in 1995. The sculpture by G. Zemła presents Moses carrying the Decalogue tables.
The Staromiejski Park is commonly cold “Park Śledzia” (Herring’s Park) - probably because before the II World War a fish market was here.

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny został wzniesiony w latach 1888-97 na terenie najstarszej - erygowanej w 1365 roku - parafii w Łodzi.
Świątynia została zbudowana w stylu wiślano-bałtyckim według projektu warszawskiego architekta Konstantego Wojciechowskiego.
W bocznej kaplicy wisi, kupiony przez łodzian w 1655 roku jako wotum dziękczynne za ocalenie miasta podczas najazdu Szwedów, cudowny obraz Matki Boskiej Łódzkiej.
W krypcie kościoła spoczywa Stanisława Leszczyńska - położna z Oświęcimia. Jej proces beatyfikacyjny prowadzi archidiecezja łódzka.

The Assumption of the Blessed Virgin Mary Church was erected in 1888-97 in the place of the oldest (1365) parish in Łódź.
The temple was built in Vistula-Baltic style according to the plan of Warsaw’s architect Konstanty Wojciechowski.
In a side chapel there hangs a miraculous picture of Łódź Blessed Virgin, bought by residents of Łódź in 1644 as a thanksgiving vote for saving the city during the Swedish raid.
The crypt in the church is the place of rest of Stanisława Leszczyńska - a midwife from Oświęcim. Her person is under the process of beatification of Łódź’s Archsee.

Zorganizowane przez Towarzystwo Opieki nad Zabytkami - Oddział w Łodzi spotkanie oraz spacer mieszkańców i miłośników Księżego Młyna w związku z planami sprzedaży łódzkiego zabytku zagranicznym inwestorom.

Tereny Księżego Młyna otrzymał w wieczystą dzierżawę w 1825 roku Krystian F. Wendisch, który uruchomił tu dwie przędzalnie: bawełny i lnu - zapoczątkowując przemysłową osadę nad rzeką Jasień.
Najbardziej intensywny okres w rozwoju Księżego Młyna przypadł na lata, kiedy jego właścicielem był Karol W. Scheibler.
Pierwszymi zbudowanymi przez niego budynkami były: trzypiętrowa przędzalnia oraz tkalnia. Na terenie Księżego Młyna powstało również osiedle dla pracowników. Na wprost głównego wejścia do fabryki wytyczono szeroką aleję, obsadzoną czterema rzędami drzew, którą zamykał umieszczony naprzeciw fabryki budynek szkoły. Pierwszy etap budowy zakończony został w 1875 roku, a w latach osiemdziesiątych rozszerzono zabudowę o ciąg domów przy ul. Przędzalnianej. W każdym budynku znajdowało się zwykle 16-18 mieszkań (jednoizbowe - ok. 25 m2, dwuizbowe - ok. 40 m2). W podwórkach usytuowano zabudowania gospodarcze, studnie oraz ogródki. Standard mieszkań na Księżym Młynie był jak na ówczesne czasy wysoki.
Osiedle na Księżym Młynie posiadało całe niezbędne mieszkańcom zaplecze socjalne - ochronkę, szkołę elementarną (z mieszkaniami dla nauczycieli), sklepy, szpital, ambulatoria przy szpitalu i każdym z fabrycznych oddziałów.
Osiedle na Księżym Młynie było pierwszą tego rodzaju budową w Polsce i jedną z pierwszych w Europie.
Nazwa Księży Młyn pochodzi od znajdującego się w tym miejscu dawnego młyna należącego do plebana.
Kompleks Księżego Młyna wpisany jest do rejestru zabytków, a od kilku lat Łódź stara się o wpisanie go na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Etnofestiwal “W Rytmach łódzkich ulic” pojawił się w zimnej Łodzi po raz drugi. Wychłodzone miasto, którego temperatura została uwarunkowana atmosferycznie, zareagowało gorąco na prezentację kultury latynoskiej i afrykańskiej. Łodzianie bardzo chętnie uczyli się tajnik capoeiry, technik bębniarskich, spotykali z podróżnikami, oglądali wystawy i tańczyli w rytmie samby i salsy.
Niezapomniany okazał się wieczór w klubie Łódź Kaliska i koncert bębnów afrykańskich w wykonaniu City Bum Bum i zespołu Konoba.

Etnofestival “In the Rhythm of Streets of Lodz” has arrived in cold Lodz for the second time. Cooled down city, due to the weather, turned hot with the presentation of Latino and African cultures. The city’s inhabitants were very keen to learn the secrets of Capoeira, drum technique, met with journeymen, went to exhibitions and danced in the rhythm of Samba and Salsa.
The evening in “Lodz Kaliska” club and the drums performances by City Bum Bu, and Konoba turned into an unforgettable event.

Wernisaż wystawy “Porządki urojone” w łódzkim Muzeum Sztuki: 13.12.2007 r.
Wystawa jest częścią projektu realizowanego wraz z Abteiberg Museum w Mönchengladbach. Kontekst wystawy w Łodzi stanowi tradycja konstruktywistycznej awangardy oraz jej powojennych kontynuacji. Jest to punkt wyjścia dla artystów, którzy prezentują prace silnie inspirowane przez neoawangardę, odwołujące się do współczesności. Autorami prac są współcześni twórcy, reprezentujący różne generacje i środowiska:
Cezary Bodzianowski, Marcel Broodthaers, Martin Creed, Oskar Dawicki, Tacita Dean, Olivier Foulon, Kitty Kraus, Igor Krenz, Peter Piller, Józef Robakowski, Monika Sosnowska, Monika Stricker, Katja Strunz, Jens Ullrich. Zasadniczym odniesieniem do przedstawionych eksponatów jest sztuka dwóch artystów, których losy splotły się z losami stojących za projektem muzeów, Edwarda Krasińskiego (1925-2004) i Marcela Broodthaersa (1924-1976).

Muzeum Sztuki w Łodzi jest w posiadaniu najbardziej wartościowej kolekcji sztuki współczesnej w Europie.

Manufaktura to centrum handlowo - rozrywkowe, wybudowane w samym środku Łodzi, które zaadoptowało architektonicznie budynki XIX-wiecznej fabryki-jednej z najpotężniejszych w Europie.
Właścicielem kompleksu fabrycznego, na który składał się m.in. pałac, w którym obecnie mieści się Muzeum Miasta Łodzi, był Izrael Poznański.
Współczesna Manfuaktura odwołuje się do włókienniczych tradycji miasta, jednakże celem jej funkcjonowania jest handel, napędzany przez 250 sklepów. Rozrywce i kulturze służy rynek na którym, tuż obok kafejek, dyskotek, kina, klubów i restauracji, organizowane są plenerowe wystawy, koncerty i spektakle.

Manufaktura is a amusement and shopping center built in the very center of Lodz. It adapted the architectural buildings of a XIX century factory - one of the biggest in Europe.
The factory complex, which included among others a palace, which now houses the Museum of Lodz, was owned by Izrael Poznanski.
Modern day Manufaktura strongly refers to the city’s textile traditions but commerce is its main focus, fueld by 250 stores. The main plaza, which is next to cafes, discos, a movie theater, clubs nad restaurants, where many outdoor exhibitions, concerts and spectacles are held, serves its amusement and cultural part.

Brazylijska festa w klubie She

Warsztaty Capoeira w Łódzkiej Hali Sportowej